Άρθρο από τον Αχιλλέα Υφαντίδη Ψυχολόγο, Επιστ. Συνεργάτη Σχολών Προπονητών UEFA της ΕΠΟ, Διδακτικό Προσωπικό ΕΚΔΔΑ, Συγγραφέα.
Πρόσφατες επιστημονικές έρευνες έρχονται να ταράξουν για ακόμη μία φορά τα νερά της επικρατούσας άποψης για την αθλητική αποδοτικότητα μέσα στον χρόνο, υπογραμμίζοντας ότι:
- Οι επιτυχημένοι ελίτ αθλητές στις αναπτυξιακές ηλικίες δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι θα εξελιχθούν σε επιτυχημένους ελίτ ενήλικους αθλητές.
- Οι επιτυχημένοι ελίτ ενήλικοι αθλητές δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι υπήρξαν ανταγωνιστικοί σε υψηλά επίπεδα στα παιδικά και εφηβικά τους χρόνια.
Αντιθέτως, ένας τέτοιος συσχετισμός, φτάνει μόλις το 7,2%!
Τί σημαίνει αυτό;
- Ότι το κυνήγι της επιτυχίας από τα παιδικά χρόνια, με εστίαση στην απόλυτη εξειδίκευση και στην πίεση για γρήγορα αποτελέσματα, μάλλον δεν είναι τόσο ενδεδειγμένο.
- Ότι το αθλητικό ταλέντο στις μικρές ηλικίες και στην ενηλικίωση είναι δύο έννοιες με μεγάλες αποκλίσεις και διαφορές.
- Ότι η επιτυχία ενός ατόμου στην πορεία του αθλητισμού και της ζωής του, ούτε αποκαλύπτεται από τα πρώιμα στάδια ούτε βασίζεται διαχρονικά στα ίδια κίνητρα.
Οι προπονητές και οι γονείς είναι καλό να λαμβάνουν υπόψη τους ότι σε διεθνές επίπεδο, η ηλικία των 11 ετών είναι συνήθως αυτή στην οποία τα παιδιά παρατούν το άθλημα που κάνουν, επειδή "σταμάτησε να είναι πια διασκεδαστικό και έγινε πιεστικό".
Όπως επίσης καλό είναι να θυμόμαστε ότι η πραγματική επιτυχία στον αθλητισμό και στη ζωή δεν είναι η στιγμιαία νίκη πάση θυσία, αλλά η επιθυμία να διατηρείς το κίνητρο και τη δέσμευση να την ψάχνεις πάντα, χωρίς να νιώθεις ότι θυσιάζεσαι.